Buffalo stance

Published in: on januari 17, 2008 at 1:59 pm  Comments (2)  

En mogen al je wensen in vervulling gaan…

penguin.gif
Published in: on januari 1, 2008 at 1:16 pm  Comments (2)  

Dag van de download

banner-dvdd.png

Published in: on december 16, 2007 at 5:56 pm  Geef een reactie  

Miauw miauw miauw

Published in: on december 2, 2007 at 3:39 pm  Comments (1)  

I lick you… Belinda… The ninja made a movement

Published in: on november 21, 2007 at 9:32 pm  Comments (4)  

De lurker en de cafébaas

1 november is een uitstekende dag om het even over de lurker te hebben, een lurker zal wel altijd bestaan hebben, maar dan onder andere namen, zoals ‘rondhanger’, of ‘nomade’, of zelfs ‘gluurder’, ‘muurbloempje’, u zegt het maar, 250 gram? mag het ook iets meer zijn? een lurker is een van die typische internettermen en beslaat eigenlijk alle hierboven opgesomde karakteristieken, een lurker hangt rond op het internet, bezoekt sites zoals forums en blogs, leest daar ook effectief, is er vaak zelfs een stamgast, maar… houdt zich gedeisd, op de achtergrond, incognito, vaak wordt zijn of haar aanwezigheid enkel verraden door een of ander bezoekerstellertje op de bewuste pagina.

Want een lurker plaatst geen commentaar op een blogstukje, een lurker neemt niet deel aan een discussie op een forum, een lurker consumeert, maar betaalt niet, zelfs niet via een onschuldige kennisgeving van zijn eigen aanwezigheid, een lurker, beste dames en heren en lieve meelezende diertjes, een lurker is de internetvariant van de asociale vlegel, de parasiet, de profiteur, de onderkruiper die we allemaal wel eens tegen het lijf lopen, sommigen onder ons elke morgen, voor de spiegel, het is eigenlijk maar een kwestie van tijd voor er kordaat opgetreden zal worden tegen die groeiende pest van lurkers, sites zullen via lurkfilters de booswichten van hun erf kunnen zwieren, providers zullen gedetecteerde lurk-ettertjes een levenslange ban bezorgen, het wereldwijde web zal vrij en blij, en vooral: ontzettend sociaalvoelend, kunnen ademen en leven.

Nu al voeren sommige bloggers terecht een – zij het beleefde en vriendelijke – tijdelijke prikactie om lurkers ertoe aan te sporen dan toch eventjes uit de schaduw te treden en zichzelf kenbaar te maken, al is het maar om hun schoenmaat te melden, waardoor iedereen al meteen een beter zicht heeft op de aard van het beestje, of een ‘nickname’, als je van een lurker eindelijk te weten komt dat hij op het internet eigenlijk “shadowbeedragon” heet, dan ben je al bij wijze van spreken bloedbroeders, je kent meteen al zijn geheimen, verlangens en angsten, gedaan met de anonimiteit, de wereld is mijn dorp, en dit is mijn huis, en in mijn huis gelden mijn regels, en volgens die regels… maar… maar… wacht eens even! (voor de kindertjes onder ons: W817 !), hier klopt iets niet!

Dit ís immers geen dorp, en geen huis, en hier zíjn geen regels, het gaat hier om het Web, de virtuele wereld, websites zijn geen cafés waar je een vermanende blik werpt op die zonderling aan dat verre tafeltje met zijn tas koffie die al twee uur meegaat, nee het gaat hier om surfers, surfen weet u nog wel, hup hop van de ene link naar de andere, over die wereldwijde fantastische golven vol gegevens en data, en dan duikt daar plots een idioot op, temidden van de bits-en-bytes-golven, die de eerste de beste surfer bij de lurven vat en de arme kerel tot zijn volslagen ontzetting in het oor buldert: “MAAK U KENBAAR!”, heremejezus, men moet net die bekrompen impuls kwijt raken, het web stikt van prikkels en impulsen en meningen en gedachten, op vele plaatsen dien je je te registreren om van webdiensten gebruik te kunnen maken, en dat is maar logisch ook, je moet immers een beetje herkenbaar blijven voor die dienst, maar al het andere, de blogs, de forums, die zouden al blij mogen zijn dat ze bezoekers hebben, niet iedereen heeft iets in te brengen of te melden, soms wenst men gewoon info; webmaster, wil je identificatie, een dankwoordje en een fooi op het einde van de rit, ga dan ‘members only’ en stop met zaniken.

Published in: on november 1, 2007 at 11:58 pm  Comments (5)  

Voor mijn zussen

Published in: on september 30, 2007 at 10:00 pm  Comments (5)  

Gezocht: échte mensen

(klik op de afbeelding voor een grotere versie)

De mevrouw op de foto intrigeert ons, we hadden haar al eens eerder gezien, maanden geleden, en toen had ze ons ook de nodige prikkels bezorgd, maar die stierven uit, we hadden misschien nog geen blog, of een ander, misschien kwam de melkboer ons storen op zijn onbestaande ronde, het kan ook een plotse aanval van onze acute dementie geweest zijn, wie zal het zeggen en wie bent u eigenlijk, van ons erf!, nee, even ernstig, het was niet alleen de foto van de dame die ons raakte, maar het geheel van de jobadvertentie van Dexia.

Zelf hebben we al menig kleuter al huilend aan het lopen gekregen, louter door ons aan hem of haar te vertonen, dus het is niet zonder schroom dat we moeten bekennen dat bewuste dame op de foto niet echt overkomt als een ‘babe’, niet dat er veel mis is met haar gezicht, behalve dan misschien die neus die alle vier windstreken tegelijk uit lijkt te willen gaan, ach, ook Owen Wilson heeft zo een ‘bend-it-like-Beckham’-toeter, maar dat maakt hem net charmant en innemend, hij heeft zich dan wel van kant willen maken onlangs maar het is niet honderd procent zeker dat zijn neus daar voor iets tussen zat…

Wat moeten we dus eigenlijk zoeken achter de diepere betekenis van deze advertentie: “Gezocht: échte mensen om onze agentschapsteams te versterken”, het gaat om die ‘échte mensen’, is dat geen bedekte belediging van de vrouw op de foto? is het geen verwijzing naar het feit dat plaatjes van modellen en dergelijke duchtig via Photoshop bewerkt worden en er bijgevolg onnatuurlijk “perfect” uitzien? wil Dexia hiermee eigenlijk niet zeggen: “Ook lelijke en banaal uitziende mensen kunnen bij ons aan de slag” ? hoe moeten we anders die “échte mensen” interpreteren? “echte” in de zin van “niet perfect”, “niet bloedmooi”, “niet superintelligent”, “niet beestig dynamisch”, wat?

Onze conclusie is getrokken: Dexia heeft na een intense en poepdure marktstudie ontdekt dat er onnoemelijk veel “echte” en banale en niet zo perfecte mensen rondlopen in dit landje (en elders) en heeft in een ongezien eureka-moment gedacht: “daar moeten we ons op richten! snel, contacteer de modellenpool en vraag of ze ook een banaal gezicht voor ons hebben”, wij vragen ons af hoe de bewuste dame – wie IS ze? – dergelijke opdracht heeft benaderd, in haar hoofd, haar best wel mooie hoofd. Billy Joel zong het al: “We will all go down together”.

Published in: on september 23, 2007 at 8:39 pm  Comments (4)  

Kuifje in Iran: de avonturen van een levenskunstenaar

We hebben gewacht op de vrijlating van Stefaan Boeve, de levenskunstenaar en ontdekkingsreiziger, en tot onze blijdschap is vandaag de dag gekomen, zelf kennen we de heer Boeve helemaal niet, toch niet persoonlijk, dankzij de perikelen van hemzelve en zijn reisgezellin zijn beiden verworden tot internationaal bekende figuren, graag feliciteren we de ouders en familie en vrienden en kennissen, want niemand had dit graag verkeerd zien aflopen, kapingen en ontvoeringen passen meestal in een welomlijnd doel en niet altijd is het echt de bedoeling om mensen om te brengen, hooguit om iets te verkrijgen van “de andere kant”, zo mag een journalist die ergens in Gaza ontvoerd wordt op beide oren slapen, traditioneel komt die dra vrij in blakende gezondheid, ze zouden wel gek zijn, de Palestijnen, om de wereldopinie op dergelijke dwaze manier tegen hen te krijgen.

Maar we bevinden ons hier dan ook niet in het helse Gaza, nee, het gaat hier over het paradijselijke Iran, een toeristische trekpleister, bekend om zijn zonovergoten stranden, sfeervolle rijkeluisbars en gastvrije bevolking, wij hebben gewacht op de terugkeer of tenminste de vrijlating van de heer Boeve omdat het niet kies zou zijn om al kritiek te leveren nog voor de zaak opgehelderd is, en de zaak, wat is de zaak precies, de zaak toonde alweer treffend aan wat voor onbenullen er in dit land leven, afgaande op de ruwe commentaren op sommige internetnieuwssites, het mag dan wel okee zijn om een mening te hebben over iets, maar die verkondigen op een min of meer doordachte wijze is één ding, wild in het rond schoppen als een syfilitische beer is een ander, wat zouden wij zo graag eens behoren tot de laatste categorie, helaas, we zijn te goed opgevoed, terwijl moeder anale geneugten ervoer in het bijzijn van onze butler bracht onze lieve vader ons de finesses van de Nederlandse grammatica bij, ach heimwee, heimwee is een suikerspin die je keer op keer haar zoete gif inspuit.

Terug naar het onderwerp: Kuifje (minister De Gucht) gaat morgen persoonlijk de heer Boeve ophalen, ginder in Iran, wat een fijn gebaar, en het is tijd voor wat overpeinzingen, tijd om uit te maken waar de grenzen liggen van de “levenskunst” en waar het louter gaat over roekeloosheid, een skiër die plots bedolven wordt onder een lawine is een door natuuronheil getroffen ziel, die geholpen moet worden, een team trekt erop uit, voorzieningen worden benut, fondsen ook, misschien zetten bepaalde reddingswerkers hun eigen leven wel op het spel, maar wat als de skiër alle waarschuwingen in de wind sloeg betreffende een bepaald skigebied, en lak had aan de weersvoorspellingen, en tegen alle beter weten in toch dat gevaarlijke stuk wou ‘temmen’? is dit een avontuurlijke geest of een idioot? er bestaat geen twijfel over dat deze avonturier ook recht heeft op overleving, op een zoektocht, op repatriëring, maar op zijn minst mag men toch een vermanend vingertje verwachten van de redders slash autoriteiten? wordt Boeve morgen ingehaald als een held, als een tegen alle verwachtingen in overlevende Steve Fossett die het gehaald heeft ondanks de barre omstandigheden en in het bezit van amper 1 fles water?

Is het niet enorm naïef om mensen te bestempelen als “levenskunstenaars”, louter omdat ze het aandurfden om zich te begeven in een onherbergzame streek? en presenteren ze zich zo niet op een dienblaadje voor het lokale gespuis als “pasmunt”? “I am European citizen, use me”, sommigen uitten hun bewondering voor de “brug” die Boeve en co leggen met minder toegankelijke gebieden en volkeren, een pasmunt is geen brug, het is een munteenheid die gretig aangewend wordt door mensen die niets anders om handen hebben dan daarop te azen, nee, bij het begrip “levenskunstenaar” stellen wij ons toch volledig andere zaken voor, onlangs werd een kudde Zuid-Koreanen vrijgelaten door de Taliban, goede wending voor die ontwikkelingswerkers, dachten wij, tot we verder lazen en tot onze ontzetting ontdekten dat ze vrijwillig op reis waren in gastvrij Afghanistan, vroeg of laat geven de redders er de brui aan, wie zal het hen kwalijk nemen? welkom thuis, mijnheer Boeve, en lang leve het levenskunstenaarschap.

mr_t.jpg

Published in: on september 14, 2007 at 8:03 pm  Comments (3)  

and I (naturally) fled

The Smiths – Heaven Knows I’m Miserable Now

Published in: on september 4, 2007 at 8:11 pm  Geef een reactie