Gezaag en gezeur

Als het Internet ons al iets aantoont, dan is het dat we allen enorme zagen en zeuren zijn, dat was altijd al zo natuurlijk, maar dankzij de veeltallige fora, chatrooms en wat nog al meer, o ja, bijna vergeten, de blogs! is dat nu heel duidelijk gemanifesteerd waarvoor dankuwel, voorheen – was er eigenlijk echt waar ooit een voorheen? – had men de occasionele lezersbrief in den Humo of in de krant, in tv-programma’s draafden brave en minder brave lui op om te reclameren over een of andere dienst of product of om diezelfde dienst of datzelfde product te verdedigen tegen de reclamant, we vallen al in slaap louter door erover te schrijven, maar voor de rest was het vooral huisje kuitje keutje of hoezegtmendatookalweer, nee in de royale wereld van het Internet en al wat onder die paraplu op te sommen valt (open 24 uur per dag, 7 dagen per week) kan de rasechte krenterige brompot onder ons zich pas echt openbaren ende ontplooien, en – alsof het niet op kan – dan nog lekker bedekt door de niet zo absolute mantel der anonimiteit, Saramago zei het al in ‘De stad der blinden’: de eerste mens moet nog geboren worden zonder die tweede huid die wij egoïsme noemen, een heel wat hardere huid dan de andere, die bij het minste of geringste begint te bloeden.

En door die tweede huid (bij sommigen lijkt het wel alsof dat hun enige is) begraaft men zich in eigenhandig gegraven loopgraven der kritiek ende conflict, men gaat voor het minste in de clinch, heuse vetes worden uitgevochten met het zwaard der woord, plots heeft iedereen een uitgesproken mening en principes die de moeite waard zijn om voor te sterven, waardoor komt dat toch, kan een mens vragen als die mens waarachtig geïnteresseerd zou zijn in het antwoord, welnu, dat komt door het overaanbod aan thema’s, discussies ende conversies, in sommige fora waren heuse professionele topic starters rond waarvan men uiteindelijk gaat denken dat ze echt waar dat zijn: professionele topic starters, ingezet door de hoge heren van het forum, om de boel draaiende te houden of zo, misschien, misschien gaat het gewoon om lui die niets anders om handen hebben en gekweld worden door elke seconde die niet gevuld wordt door forum. Al gauw, of nee, na verloop van tijd, onderscheiden zich de veteranen, ook wel stamgasten genoemd, wiens enige merite eruit bestaat dat ze al een hele tijd heel vaak hun opwachting maken op het forum, of in de chatroom, met andere woorden dat ze er al heel wat uren versleten hebben, en eigenlijk valt over hen niets meer te zeggen dan dit, over fora op zich al helemaal niet meer, we worden alweer moe, is het die wind, die zon, dat voorjaar, dit land of deze wereld, duidelijker wordt het er niet op, bovendien, nu terug naar de fora, voor even maar, kunnen alle goedbedoelende moderatoren niet verhelpen dat een gigantische hoeveelheid onderwerpen verglijdt naar een punt dat niets of heel weinig meer te maken heeft met het startpunt, wij verwijzen hier naar het hemeltergende fenomeen van een probleem dat we ervaren, dat we na lang zoeken terugvinden als zijnde ervaren door nog iemand op deze aardbol, bij voorkeur in een taal die nog enigszins te ontcijferen valt, en die engel heeft dat dan ook nog eens geplaatst in een forum, geweldig! om dan het hele topic door te nemen en er alles te vinden, gescheld, gesneer, gespot, gespam, gemodereer, gemodder, alles behalve … een bruikbare oplossing.

Minder gezaag en gezeur graag, rare oproep misschien, komende vanop een blog dat de naam ‘Godgeklaagd’ draagt, en in feite vragen we ons af of de volgorde niet anders moet zijn, klinkt “Gezeur en gezaag” niet beter in het oor? straks even een topic over starten op het forum, dan weten we het meteen. Misschien.